افزایش تعرفه اینترنت همراه اول؛ وقتی ارتباط گران می‌شود و اعتماد ارزان

حمید قاسمی – روزنامه‌نگار – در روزگاری که اینترنت نه یک کالای لوکس، بلکه جزئی از زیست روزمره انسان شده است، خبر افزایش تعرفه‌های اینترنت همراه اول بار دیگر موجی از نارضایتی عمومی را به‌وجود آورده است. مردم حق دارند بپرسند: چرا هزینه ارتباط هر روز بیشتر می‌شود، اما کیفیت همان‌جایی که بود، درجا می‌زند؟

 گران‌فروشی به بهانه توسعه؛ همراه اول به عنوان اپراتور قدیمی و پرمخاطب کشور، همواره از «توسعه شبکه و ارتقای زیرساخت» سخن گفته است. اما آنچه در واقعیت تجربه می‌شود، افزایش پلکانی قیمت‌ها بدون ارتقای محسوس سرویس‌هاست. کاربران از قطعی‌های مکرر، کاهش سرعت در ساعات پیک و افت کیفیت در مناطق کم‌برخوردار گلایه دارند. این تناقض میان وعده و عملکرد، نشانه‌ای از فقدان نظارت مؤثر بر بازار ارتباطات است.

افزایش تعرفه‌ها اگر با شفافیت هزینه‌ها، توضیح فنی و برنامه‌ ارتقای کیفیت همراه بود، شاید قابل پذیرش‌تر می‌نمود. اما وقتی بدون اطلاع دقیق از مبنای افزایش، صرفاً قبض‌ها سنگین‌تر می‌شوند، چنین تصمیمی بیش از آنکه رنگ توسعه داشته باشد، بوی اجبار می‌دهد.

 اینترنت؛ حق شهروندی، نه امتیاز تجاری در عصر دیجیتال، دسترسی به اینترنت پرسرعت جزو حقوق پایه‌ای شهروندان است؛ حقی که باید در کنار آب، برق و گاز، به شکلی پایدار و مقرون‌به‌صرفه ارائه شود. وقتی تعرفه‌ها بالا می‌رود اما کیفیت نسبت ثابتی با قیمت ندارد، در واقع حق ارتباط شهروندان با جهان گران‌تر می‌شود. این نه فقط مسأله‌ای اقتصادی، بلکه چالشی اجتماعی است؛ زیرا شکاف دیجیتال میان طبقات و مناطق مختلف جامعه را عمیق‌تر می‌کند.

 ضرورت بازنگری و گفت‌وگوی اجتماعی که وزارت ارتباطات و سازمان تنظیم مقررات باید پاسخگو باشند؛ آیا این افزایش تعرفه‌ها بر اساس شاخص فنی و اقتصادی واقعی صورت گرفته است؟ آیا نظرسنجی‌های مردمی یا گزارش‌های کیفی به تصمیم‌گیری‌ها وارد شده‌اند؟ اگر هدف توسعه پایدار ارتباطات است، این مسیر باید با اعتمادسازی و تأمین رضایت کاربران همراه باشد، نه با فشار اقتصادی پنهان و اجبار مصرف‌کننده.

راه نجات صنعت ارتباطات، گفت‌وگوی صادقانه با مردم است؛ نه اطلاعیه‌های کوتاه و نامفهوم. هر اپراتور که بتواند کنش ارتباطی مثبت با کاربران شکل دهد، از بحران‌های اعتماد به دور خواهد بود. همراه اول اگر واقعاً می‌خواهد «همراه» مردم باشد، باید از این مسیر شروع کند.

افزایش تعرفه در غیاب خدمات مناسب، نه سیاست اقتصادی بلکه پیام اشتباه به کاربران است: اینکه ارتباط، امتیازی است که باید برایش هزینه گزاف پرداخت کرد. در حالی که در جهان امروز، ارتباط حق است، نه امتیاز.

به نظر می‌رسد زمان آن رسیده که مسئولان و اپراتورها، به جای شعارهای بازاری و تبلیغات پر زرق‌وبرق، به اصول عدالت ارتباطی و رضایت مشترکین بازگردند؛ همان جایی که اعتماد مردم شکل می‌گیرد — و متأسفانه، با هر افزایش قیمت بی‌توجیه، از دست می‌رود.