یادداشت تحلیلی - رسانه ای / حمید قاسمی
مدارس ماکو و آزمون واقعی مدیریت بحران؛ پرسشهایی که بیپاسخ ماندهاند
حمید قاسمی – روزنامه نگار-بازدید فرماندار ماکو از مدارس شهری و روستایی، در نگاه نخست اقدامی مثبت و ضروری برای سنجش آمادگی زیرساختهای آموزشی در برابر بحرانهاست. اما پرسش اصلی اینجاست: آیا این بازدیدها صرفاً جنبه نمادین دارند یا قرار است به تغییرات واقعی و پایدار در وضعیت مدارس منجر شوند؟
مدارس در شرایط اقلیمی سخت
منطقه ماکو با سرمای شدید، بارشهای سنگین برف و یخبندانهای طولانی شناخته میشود. این شرایط نهتنها آموزش را مختل میکند، بلکه سلامت دانشآموزان را نیز به خطر میاندازد. آیا مدارس ماکو واقعاً برای چنین شرایطی آمادهاند؟ یا هر ساله با بحرانهای تکراری، دانشآموزان و خانوادهها باید هزینه کمتوجهی به زیرساختها را بپردازند؟
خط قرمز یا شعار؟
فرماندار ماکو تأکید کرده است که «امنیت جانی دانشآموزان خط قرمز مدیریت شهرستان است». این جمله بهظاهر قاطع و امیدوارکننده است، اما تجربه نشان داده که بسیاری از مدارس در مناطق محروم همچنان با مشکلات جدی در سیستمهای گرمایشی، ایمنی سازهها و مسیرهای دسترسی مواجهاند. آیا این خط قرمز در عمل هم رعایت میشود یا تنها در سطح سخنرانی باقی میماند؟
نقش آموزش و پرورش و خیرین
مدیر آموزش و پرورش شهرستان از تعامل با خیرین و دستگاههای اجرایی سخن گفته است. اما آیا اتکای صرف به کمکهای خیرین میتواند راهحل پایدار باشد؟ مدارس نیازمند برنامهریزی کلان و بودجههای دولتی هستند تا عدالت آموزشی محقق شود.
پرسشهای بیپاسخ
چه تعداد از مدارس ماکو در برابر زلزله مقاومسازی شدهاند؟
چند درصد از مدارس سیستم گرمایشی استاندارد دارند؟
چه برنامهای برای تردد ایمن دانشآموزان در روزهای برفی و یخبندان وجود دارد؟
آیا گزارش بازدیدها به اقدام عملی و تخصیص بودجه منجر خواهد شد یا در بایگانی اداری باقی میماند؟
بازدید فرماندار از مدارس ماکو، اگر به تصمیمات اجرایی و تخصیص منابع منجر شود، میتواند نقطه عطفی در ارتقای ایمنی و عدالت آموزشی باشد. اما اگر تنها به انتشار خبر و عکس محدود شود، مدارس همچنان در برابر بحرانها آسیبپذیر خواهند ماند و دانشآموزان قربانی کمتوجهی به زیرساختها خواهند شد.
