زیبایی چهارشنبه یا دلهره های مرگ آفرین؟؟
هر روز که میگذرد و به ایام پایانی سال نزدیک تر می شویم صدای انفجار انواع ترقه در گوشه شهر تلنگری است بر اینکه سال در حال اتمامم است و سال جدید فرا خواهد رسید ، گویی اگر این صدا ها به گوش نمی رسید کسی متوجه فرا رسیدن سال نو نمی شد و اگر در گذشته اجرای سنت های زیبای چها شنبه سوری نویدگر فرا رسیدن سال جدید بود ، هم اکنون
با عجین شدن با نافرهنگ های تازه متداول شده ، تداعی گر خاطرات تلخ از آسیب های جسمی و روحی در ذهن آدمی شده است.قطع دست و پا و انگشتان ، سوختگی های عمیق اعضاء نابینایی و گاه مرگ از جمله آثار به جا مانده از این روز است که جبران آن سخت و گاهی غیر ممکن است و صد حیف با گذشت زمان از برگزاری آیین ها و رسوم زیبا و خاطره انگیز این روز فاصله گرفته ایم و با گرایش به روش های غلط و خطرناک اصل وجودی برپایی این جشن را فراموش کرده ایم .
جامعه ای که در ان شور و نشاط نباشد مطمئنا پس از مدتی دچار افسردگی اجتماعی می شود که شاید یکی از راه های بروز نکردن آن ، وجود و برپایی چنین جشن هایی است .اهداف بر پایی این نوع جشن ها محقق نخواهد شد مگر با رعایت لازم ها و ملزومات آن، که این امر فراهم نخواهد شد مگر با فراهم نمودن زمینه های ساخت برنامه های فرهنگی _ آموزشی در طول سال ، حذف ناهنجاری های اجتماعی و جایگزین کردن برنامه های درست و اصولی و برخورد با اراذل و اوباشی که با سوء استفاده از چنین موقعیت هایی موجبات بروز خطر و اسیب را برای عموم در هر گروه سنی فراهم می آورند.
می توان با ارائه راهکار ها ی درست عملی در طول مدت زمان و صرف هزینه های نچندان زیاد و فرهنگ سازی برای مردم ، این رفتار اجتماعی را اصلاح کرد ، چرا که در کل نمی توان این گونه ابراز شادی ها در جامعه شد و همچنین همراه شدن بیشتر خانواده ها با فرزندانشان ، جایگزین کردن رفتار های کم خطر ، همکاری و تعامل بیشتر ارگان ها و مسئولان از جمله راهکار های کاهش این آسیب هاست .به امید آن روزی که با همکاری و تعامل خوب مسئولان و در عین حال اجرای برنامه های متنوع فرهنگی به منظور ارتقاء آگاهی و همکاری و همراهی خانواده ها در برپایی این سنت حسنه ، کمتر آسیب ببیند و سال نو نود را با جسم و روحی سالم آغاز کنیم.
فرماندهی انتظامی شهرستان ماکو – معاونت اجتماعی
