وقتی یک مسئول با پول بیت‌المال وظیفه‌ای را که باید انجام دهد، به نمایش تبلیغاتی تبدیل می‌کند، در حقیقت خدمت را قربانی آینده سیاسی خود کرده است.
این رفتار نه تنها بی‌احترامی به اعتماد مردم است، بلکه نوعی سوءاستفاده از سرمایه عمومی محسوب می‌شود.
خدمت وظیفه است، نه لطف. مسئولان برای انجام کارهای عمرانی یا اجتماعی حقوق می‌گیرند؛ پس نباید آن را به عنوان هدیه شخصی به مردم جلوه دهند.
شو من‌بازی سیاسی با پول مردم، عدالت انتخاباتی را مخدوش می‌کند و فرصت رقابت سالم را از دیگران می‌گیرد.
اعتماد اجتماعی با چنین نمایش‌هایی آسیب می‌بیند؛ مردم درمی‌یابند که هدف اصلی خدمت‌رسانی نیست، بلکه رأی‌گیری آینده است.
راه درست آن است که کارها بی‌هیاهو و بی‌تبلیغ انجام شود؛ مردم خود قضاوت خواهند کرد که چه کسی شایسته نمایندگی است.
