حمید قاسمی – روزنامه نگار – گرانی دیگر یک واژه ساده نیست؛ امروز به بحرانی فراگیر بدل شده است. هر روز که مردم برای خرید کالاهای اساسی به بازار می‌روند، با قیمت‌هایی مواجه می‌شوند که نه تنها با درآمدشان همخوانی ندارد، بلکه امید به آینده را نیز کمرنگ می‌کند. این وضعیت بیش از آنکه ناشی از کمبود واقعی کالا باشد، حاصل نبود نظارت و سوءمدیریت در بازار است.

افزایش بی‌رویه قیمت‌ها

کالاهای ضروری مانند نان، برنج، روغن و لبنیات هر روز با برچسب‌های تازه عرضه می‌شوند. این افزایش‌ها نه بر اساس منطق اقتصادی، بلکه بیشتر ناشی از سودجویی و نبود کنترل جدی بر بازار است. نتیجه آن، فشار مضاعف بر خانواده‌هایی است که درآمدشان ثابت مانده و توان مقابله با این موج گرانی را ندارند.

نبود نظارت مؤثر

دستگاه‌های مسئول، بیشتر به صدور بخشنامه و وعده‌های کوتاه‌مدت بسنده کرده‌اند. نبود نظارت واقعی باعث شده دلالان و واسطه‌ها میدان‌دار شوند و قیمت‌ها را به دلخواه بالا ببرند. این بی‌توجهی، اعتماد عمومی به نهادهای نظارتی را به شدت کاهش داده است.

پیامدهای اجتماعی و روانی

گرانی تنها یک مشکل اقتصادی نیست؛ بلکه تهدیدی برای آرامش روانی جامعه است.خانواده‌ها برای تأمین نیازهای اولیه مجبور به حذف بسیاری از خواسته‌های طبیعی خود شده‌اند. احساس بی‌عدالتی و بی‌پاسخگویی، فاصله میان مردم و مسئولان را بیشتر کرده و سرمایه اجتماعی را تضعیف می‌کند.

گرانی و نبود نظارت، ترکیبی خطرناک است که می‌تواند بنیان‌های اقتصادی و اجتماعی کشور را متزلزل کند. راه‌حل این بحران، تنها در نظارت واقعی، تصمیم‌گیری شفاف و برخورد جدی با سودجویان نهفته است. اگر این اقدامات به‌سرعت انجام نشود، اعتماد عمومی بیش از پیش آسیب خواهد دید و جامعه با بحران‌های عمیق‌تری مواجه خواهد شد.